Depresja.
Depresja.
Na świecie na tę chorobę cierpi już co 10-ty człowiek. Depresja jest choroba objawiającą się w sferze emocjonalnej. Mogą towarzyszyć jej (zwłaszcza w stadium zaawansowanym) dolegliwości cielesne: bóle serca i żołądka, suchość w ustach, a także bóle głowy i pleców, co może trwać miesiącami. Depresja atakuje przede wszystkim ludzi w wieku 40-60 lat. Choroba ta coraz częściej atakuje także ludzi młodych. Według danych statystycznych, depresji ulega trzy razy więcej kobiet niż mężczyzn. Jej emocjonalne objawy to; niezdolność do odczuwania przyjemności, brak radości życia, negatywne widzenie świata, brak zaufania do otoczenia, skłonność do izolacji, napady lęku bez przyczyny itp. Depresja pojawia się na podłożu określonych predyspozycji biologicznych (czynniki genetyczne oraz zaburzenia metaboliczne) i psychicznych. Wyzwalają ją zarówno ciężkie, jednorazowe przeżycia, jak i przewlekłe przeciążenia. Może wystąpić również samoistnie, bez wyraźnej przyczyny. Depresję powoduje zmniejszona aktywność w mózgu serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, które to substancje są odpowiedzialne za emocje. Serotonina odpowiada za spokój, zadowolenie, optymizm i pewność siebie. Dopamina daje uczucie przyjemności i jej przypisuje się euforię podobną do tej powodowanej substancjami uzależniającymi. Noradrenalina zwiększa skupienie, czujność, ostrość myślenia i pamięć.
Depresja występuje w postaci depresji anaklitycznej, która występuje
u niemowląt w okresie 6 – 18 miesiąca życia na skutek separacji od matki. Objawy: dzieci tracą na wadze mimo prawidłowego odżywiania, często chorują przy braku przyczyn biologicznych. Depresja dziecięca występuje na skutek zaniedbania lub zburzenia bariery dzieciństwa. Objawia się smutkiem, brakiem radości, niechęcią do zabawy. Depresja młodzieńcza pojawia się na skutek zmian funkcjonowania (okres krytyczny to okres dojrzewania). Tę postać depresji można poznać, gdy dziecko odmawia sobie przyjemności – karanie siebie za wyimaginowane przewinienia, negatywny stosunek do siebie i swojego ciała (dysmorfofobia). Depresja poporodowa występuje u kobiet w 6 – 12 tygodniu po porodzie. Często może objawiać cię obniżeniem nastroju, chwiejnością emocjonalną, lękiem o utratę dziecka. Kobieta cierpiąca na ten rodzaj zaburzenia nie jest dostępna dla swojego dziecka, co prowadzi do tego, że dziecko źle się rozwija. Choroba występuje częściej u matek chłopców, i co 10 poród wiąże się z depresją. Nie leczona prowadzi do prób samobójczych, może trwać latami. Przyczyną jej występowania jest brak wsparcia kobiety po porodzie. Depresje endogenne-wywołane przez biochemiczne zaburzenia pracy mózgu, systemu hormonalnego lub nerwowego. Skutkuje to huśtawką nastrojów i rozregulowaniem rytmów biologicznych – zwłaszcza rytmu snu i czuwania. Poza tym pacjent odczuwa smutek, wykazuje zniecierpliwienie i rozdrażnienie. Często tym objawom towarzyszą bóle głowy, kręgosłupa, bezsenność, przewlekle utrzymujący się lęk, natręctwa czy jadłowstręt. Depresje psychogenne-najczęściej spowodowane np. śmiercią bliskiej osoby, utratą pracy czy przejściem na emeryturę. Duży wpływ na powstanie tego rodzaju depresji mają długotrwałe stresy związane z pracą zawodową i np. przewlekłe konflikty rodzinne, odrzucenie przez jakąś społeczność. Depresje nerwicowe-występujące w przebiegu zaburzeń nerwicowych, zwłaszcza nerwicy lękowej i w fobiach. Zaburzenia nastroju i emocji pojawiają się zwykle po dłuższym okresie utrzymywania się objawów nerwicowych. Diagnoza i leczenie-Objawy depresji powinien umieć rozpoznać lekarz pierwszego kontaktu i skierować do odpowiedniego specjalisty – psychiatry lub psychologa. Psychiatra jest lekarzem medycyny, może więc przepisywać leki i wizyta u niego wskazana jest, gdy chorobie towarzyszą przykre objawy somatyczne, jak np. uporczywa bezsenność czy ataki lęku. Psycholog natomiast pomoże w ustaleniu źródła problemu i wskaże, jak sobie z nim radzić. Zarówno psychiatra, jak i psycholog mogą prowadzić psychoterapię pacjentów z depresją.
Leczenie depresji psychoterapią i socjoterapią w połączeniu z przyjmowaniem leków daje bardzo dobre rezultaty.
Na świecie na tę chorobę cierpi już co 10-ty człowiek. Depresja jest choroba objawiającą się w sferze emocjonalnej. Mogą towarzyszyć jej (zwłaszcza w stadium zaawansowanym) dolegliwości cielesne: bóle serca i żołądka, suchość w ustach, a także bóle głowy i pleców, co może trwać miesiącami. Depresja atakuje przede wszystkim ludzi w wieku 40-60 lat. Choroba ta coraz częściej atakuje także ludzi młodych. Według danych statystycznych, depresji ulega trzy razy więcej kobiet niż mężczyzn. Jej emocjonalne objawy to; niezdolność do odczuwania przyjemności, brak radości życia, negatywne widzenie świata, brak zaufania do otoczenia, skłonność do izolacji, napady lęku bez przyczyny itp. Depresja pojawia się na podłożu określonych predyspozycji biologicznych (czynniki genetyczne oraz zaburzenia metaboliczne) i psychicznych. Wyzwalają ją zarówno ciężkie, jednorazowe przeżycia, jak i przewlekłe przeciążenia. Może wystąpić również samoistnie, bez wyraźnej przyczyny. Depresję powoduje zmniejszona aktywność w mózgu serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, które to substancje są odpowiedzialne za emocje. Serotonina odpowiada za spokój, zadowolenie, optymizm i pewność siebie. Dopamina daje uczucie przyjemności i jej przypisuje się euforię podobną do tej powodowanej substancjami uzależniającymi. Noradrenalina zwiększa skupienie, czujność, ostrość myślenia i pamięć.
Depresja występuje w postaci depresji anaklitycznej, która występuje
u niemowląt w okresie 6 – 18 miesiąca życia na skutek separacji od matki. Objawy: dzieci tracą na wadze mimo prawidłowego odżywiania, często chorują przy braku przyczyn biologicznych. Depresja dziecięca występuje na skutek zaniedbania lub zburzenia bariery dzieciństwa. Objawia się smutkiem, brakiem radości, niechęcią do zabawy. Depresja młodzieńcza pojawia się na skutek zmian funkcjonowania (okres krytyczny to okres dojrzewania). Tę postać depresji można poznać, gdy dziecko odmawia sobie przyjemności – karanie siebie za wyimaginowane przewinienia, negatywny stosunek do siebie i swojego ciała (dysmorfofobia). Depresja poporodowa występuje u kobiet w 6 – 12 tygodniu po porodzie. Często może objawiać cię obniżeniem nastroju, chwiejnością emocjonalną, lękiem o utratę dziecka. Kobieta cierpiąca na ten rodzaj zaburzenia nie jest dostępna dla swojego dziecka, co prowadzi do tego, że dziecko źle się rozwija. Choroba występuje częściej u matek chłopców, i co 10 poród wiąże się z depresją. Nie leczona prowadzi do prób samobójczych, może trwać latami. Przyczyną jej występowania jest brak wsparcia kobiety po porodzie. Depresje endogenne-wywołane przez biochemiczne zaburzenia pracy mózgu, systemu hormonalnego lub nerwowego. Skutkuje to huśtawką nastrojów i rozregulowaniem rytmów biologicznych – zwłaszcza rytmu snu i czuwania. Poza tym pacjent odczuwa smutek, wykazuje zniecierpliwienie i rozdrażnienie. Często tym objawom towarzyszą bóle głowy, kręgosłupa, bezsenność, przewlekle utrzymujący się lęk, natręctwa czy jadłowstręt. Depresje psychogenne-najczęściej spowodowane np. śmiercią bliskiej osoby, utratą pracy czy przejściem na emeryturę. Duży wpływ na powstanie tego rodzaju depresji mają długotrwałe stresy związane z pracą zawodową i np. przewlekłe konflikty rodzinne, odrzucenie przez jakąś społeczność. Depresje nerwicowe-występujące w przebiegu zaburzeń nerwicowych, zwłaszcza nerwicy lękowej i w fobiach. Zaburzenia nastroju i emocji pojawiają się zwykle po dłuższym okresie utrzymywania się objawów nerwicowych. Diagnoza i leczenie-Objawy depresji powinien umieć rozpoznać lekarz pierwszego kontaktu i skierować do odpowiedniego specjalisty – psychiatry lub psychologa. Psychiatra jest lekarzem medycyny, może więc przepisywać leki i wizyta u niego wskazana jest, gdy chorobie towarzyszą przykre objawy somatyczne, jak np. uporczywa bezsenność czy ataki lęku. Psycholog natomiast pomoże w ustaleniu źródła problemu i wskaże, jak sobie z nim radzić. Zarówno psychiatra, jak i psycholog mogą prowadzić psychoterapię pacjentów z depresją.
Leczenie depresji psychoterapią i socjoterapią w połączeniu z przyjmowaniem leków daje bardzo dobre rezultaty.