Migrena
Pierwsza wzmianka o migrenie pochodzi od Hipokratesa, który opisał ją w 460 r. p.n.e.
Szacuje się, że około 580 milionów ludzi na całym świecie doświadczyło charakterystycznych dla migreny nawracających, silnych bólów głowy z zaburzeniami widzenia i dolegliwościami gastrycznymi. W Polsce problem ten dotyczy około 5 milionów ludzi. Stanowi to około 12% populacji. U około 1 miliona chorych migrena ma bardzo ciężki przebieg. Migrenowe bóle głowy stanowią poważny problem zdrowia publicznego. Choroba ta znacznie pogarsza jakość życia pacjenta, wpływa również w dużym stopniu na jego rodzinę. W Polsce nie ma danych dotyczących liczby chorych na migrenę. W USA problem ten dotyczy około 30 milionów osób. W Stanach Zjednoczonych osoby z bólami migrenowymi opuszczają średnio 4 – 6 dni roboczych, co w skali roku daje ok. 65 – 150 milionów dni roboczych. Szacowane koszty pośrednie i bezpośrednie migreny to ok. 17 miliardów dolarów rocznie. Migrena występuje najczęściej u ludzi w okresie ich największej aktywności zawodowej, która zwykle potęguje ból migrenowy. Konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie skutecznych metod leczenia bólów głowy, zgodne z nowoczesnymi poglądami. Migrena bardzo istotnie wpływa na jakość życia chorego, jego rodziny i całego otoczenia, również w pracy. Atak trwa zwykle od 1 do 3 dni. Bywa, że chory źle funkcjonuje jeszcze przez kilka dni po ataku. Częstotliwość ataków jest różna, zwykle od 1 do 4 w miesiącu. Wielu pacjentów żyje w stałym lęku przed nawrotem bólu. Stąd tak istotne znaczenie psychologicznie ma dla pacjenta dostęp do skutecznych leków. Przerywają one atak, a także zmniejszają lęk pacjenta i poprawiają jakość życia zarówno w domu, jak i w pracy. Migrenowe bóle głowy stanowią problem epidemiologiczny, diagnostyczny i terapeutyczny. Powszechnie występuje niedostateczna znajomość istoty migreny. Głównym jej objawem jest ból głowy, często jednostronny, o charakterze pulsującym z towarzyszącymi nudnościami, światłowstrętem, nadwrażliwością na dźwięki i zapachy.
Wyróżnia się kilka rodzajów migreny: Oczna. Często poprzedzona aurą, wraz z bólem mogą wystąpić nudności i wymioty. Towarzyszą jej też obniżona ostrość wzroku, a nawet chwilowa ślepota. Porażenna. Cechują ją okresowe pulsujące bóle głowy. Mogą temu towarzyszyć: parestezja (mrowienie, drętwienie, uczucia zmian temperatury lub "przebiegania prądu"), afazja (zaburzenie funkcji językowych), dyzartria (zaburzenia mowy), niedowład. Okoporaźna. Występują bóle głowy skojarzone z częściowym lub całkowitym porażeniem mięśni okoruchowych. Prowadzi to do opadnięcia powieki oraz upośledzenia ruchów gałek ocznych, co powoduje podwójne widzenie. Stan migrenowy. Seria ataków oddzielonych krótkimi przerwami, proces ten może trwać kilka godzin. Wraz z bólem ma miejsce zaczerwienienie i pocenie skóry twarzy, występowanie obfitej wydzieliny z nosa oraz łzawienie.
Skłonność do migreny zdaje się być dyspozycją dziedziczną. Wielu dotkniętych nią może podać czynniki wyzwa1ające: środki spożywcze obciążające wątrobę, jak czekolada, niektóre rodzaje sera, tłuste pożywienie i alkohol, u kobiet zmiany hormonalne, ciąża, obciążenia fizyczne i psychiczne, wpływy środowiska naturalnego, jak silny wiatr i jaskrawe światło albo też stres. Niemało pacjentów migrenowych cierpi na rodzaj stresu ciągłego. Gdy ten zanika i następuje względne odprężenie, dochodzi do napadu migrenowego, np. podczas weekendu, na urlopie lub po podjęciu decyzji.
Szacuje się, że około 580 milionów ludzi na całym świecie doświadczyło charakterystycznych dla migreny nawracających, silnych bólów głowy z zaburzeniami widzenia i dolegliwościami gastrycznymi. W Polsce problem ten dotyczy około 5 milionów ludzi. Stanowi to około 12% populacji. U około 1 miliona chorych migrena ma bardzo ciężki przebieg. Migrenowe bóle głowy stanowią poważny problem zdrowia publicznego. Choroba ta znacznie pogarsza jakość życia pacjenta, wpływa również w dużym stopniu na jego rodzinę. W Polsce nie ma danych dotyczących liczby chorych na migrenę. W USA problem ten dotyczy około 30 milionów osób. W Stanach Zjednoczonych osoby z bólami migrenowymi opuszczają średnio 4 – 6 dni roboczych, co w skali roku daje ok. 65 – 150 milionów dni roboczych. Szacowane koszty pośrednie i bezpośrednie migreny to ok. 17 miliardów dolarów rocznie. Migrena występuje najczęściej u ludzi w okresie ich największej aktywności zawodowej, która zwykle potęguje ból migrenowy. Konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie skutecznych metod leczenia bólów głowy, zgodne z nowoczesnymi poglądami. Migrena bardzo istotnie wpływa na jakość życia chorego, jego rodziny i całego otoczenia, również w pracy. Atak trwa zwykle od 1 do 3 dni. Bywa, że chory źle funkcjonuje jeszcze przez kilka dni po ataku. Częstotliwość ataków jest różna, zwykle od 1 do 4 w miesiącu. Wielu pacjentów żyje w stałym lęku przed nawrotem bólu. Stąd tak istotne znaczenie psychologicznie ma dla pacjenta dostęp do skutecznych leków. Przerywają one atak, a także zmniejszają lęk pacjenta i poprawiają jakość życia zarówno w domu, jak i w pracy. Migrenowe bóle głowy stanowią problem epidemiologiczny, diagnostyczny i terapeutyczny. Powszechnie występuje niedostateczna znajomość istoty migreny. Głównym jej objawem jest ból głowy, często jednostronny, o charakterze pulsującym z towarzyszącymi nudnościami, światłowstrętem, nadwrażliwością na dźwięki i zapachy.
Wyróżnia się kilka rodzajów migreny: Oczna. Często poprzedzona aurą, wraz z bólem mogą wystąpić nudności i wymioty. Towarzyszą jej też obniżona ostrość wzroku, a nawet chwilowa ślepota. Porażenna. Cechują ją okresowe pulsujące bóle głowy. Mogą temu towarzyszyć: parestezja (mrowienie, drętwienie, uczucia zmian temperatury lub "przebiegania prądu"), afazja (zaburzenie funkcji językowych), dyzartria (zaburzenia mowy), niedowład. Okoporaźna. Występują bóle głowy skojarzone z częściowym lub całkowitym porażeniem mięśni okoruchowych. Prowadzi to do opadnięcia powieki oraz upośledzenia ruchów gałek ocznych, co powoduje podwójne widzenie. Stan migrenowy. Seria ataków oddzielonych krótkimi przerwami, proces ten może trwać kilka godzin. Wraz z bólem ma miejsce zaczerwienienie i pocenie skóry twarzy, występowanie obfitej wydzieliny z nosa oraz łzawienie.
Skłonność do migreny zdaje się być dyspozycją dziedziczną. Wielu dotkniętych nią może podać czynniki wyzwa1ające: środki spożywcze obciążające wątrobę, jak czekolada, niektóre rodzaje sera, tłuste pożywienie i alkohol, u kobiet zmiany hormonalne, ciąża, obciążenia fizyczne i psychiczne, wpływy środowiska naturalnego, jak silny wiatr i jaskrawe światło albo też stres. Niemało pacjentów migrenowych cierpi na rodzaj stresu ciągłego. Gdy ten zanika i następuje względne odprężenie, dochodzi do napadu migrenowego, np. podczas weekendu, na urlopie lub po podjęciu decyzji.